Exciting
Here is your captain speeking. We're very exciting that we can fly to Windhoek!
Hiermee begon de piloot de trip. Vliegtuig vertrok ietsje later dan gepland. Zat ook maar voor 1/3 vol. Het vliegen was ronduit exciting. Helemaal geweldig om de lucht in te gaan en alles van bovenaf te bekijken. Jammergenoeg werd het al snel donker. Ik vond het allemaal wel aardig rammelen met opstijgen en wat dat betreft was het ook niet het meest nieuwe vliegtuig, dus ik dacht: als dat allemaal maar goed gaat... De nacht duurde lang en was saai. Ik kon niet slapen, had last van m'n oren en telkens een droge keel. De lucht was ook benauwd. Maar dat mocht de pret niet drukken, want heb lekker gegeten, muziek geluisterd en slapende mensen bekeken. Iets over 5 uur vanmorgen ben ik geland. Het is hier trouwens een uur vroeger dan bij jullie! Het was nog helemaal donker in Windhoek Airport. Toen ik m'n koffer had was het ondertussen aardig licht geworden. Ik kwam trouwens in Frankfurt m'n Hengelose vrienden weer tegen en we zaten in hetzelfde vliegtuig, dus dat was een leuke afsluiting van ons avontuur ;-) Op het airport heb ik een minibusje gezocht en die heeft me voor 20 euro op de hoek afgezet bij Willem Henri en Ditteke den Hartog. Ik stond dus al voor 7en bij hun op de stoep. Zij hadden ook nog 2 gasten van de GZB dus het was een leuke ontmoeting met Nederlanders.
Na het ontbijt ben ik met Ditteke op stap geweest naar Windhoek (met de auto). We gingen eerst naar de health proffesional counsil voor een verklaring dat ik stage mag lopen. Dit gaat allemaal formeel, moest zelfs langs het politiebureau om een stempel te krijgen om te laten zien dat ik wel echt mezelf ben ;-) Je hoorde daar de stempels lekker op het papier stampen, dat vonden ze blijkbaar een leuk klusje... Jammergenoeg kon ik daar natuurlijk geen foto van maken met al die police. Toen weer terug naar de healthcouncil en het papier gebracht, geld betaald en hopelijk is het nu zsm voor elkaar, maar dat kan dus ook 6 weken duren en dan is het te laat. Dat is dan pech, dan zal het vooral kijken worden en weinig zelf doen, maar dat zien we wel weer.
Verder geld gehaald (heerlijk zo'n stapel bankbiljetten....) en een simkaart van Namibie gekocht zodat ik wat goedkoper kan smsen. Niet alle smsjes komen altijd aan, dus dat is ook weer lastig.
Vanmiddag heerlijk gedouchen en 3 uurtjes geslapen, daar ben ik heerlijk van opgeknapt. Aan het eind van de middag met Ditteke en de 2 honden een heerlijke wandeling gemaakt, heuveltje op. Prachtig uitzicht over Windhoek met ondergaande zon. Dan is het echt genieten... Vanavond lekker gegeten en net voor het eerst met Rob gebeld, was gezellig!
Mijn verdere plannen: morgen ga ik om 8.00 uur naar de vertrekplaats van de minibusjes naar het noorden. Ik hoop daar ongeveer voor het ziekenhuis afgezet te worden. Hoe het daar verder zal gaan weet ik niet, ook niet wat mijn internet mogelijkheden zijn. Maar we wachten af... Ben heel benieuwd.
Het weer: het is hier heerlijk warm. Zit nu in m'n t shirt en spijkerrokje. Verder zit je hier op 1700 m hoogte, dat merk je wel aan de lucht. Je moet echt veel drinken, hebt snel droge ogen en neus. Maar de ervaring, het is nu al geweldig!!!!! Of exciting, het is maar hoe je het noemt...
Erg leuk dat iedereen zo meeleeft met de berichtjes, heb ze net gelezen. Ik kan sms van jullie wel lezen op m'n normale telefoon. Mijn nr. in Namibie is: +264 81 6066752 (en ik mocht zelf m'n telefoonnr uitzoeken, hahaha). Via internet kan je een telefoonnr / code opzoeken en dan kan je me voor ongeveer 10 eurocent per min bellen. Maar dat staat op die website.
Ik hoop dat ik jullie daar ook een beetje op de hoogte kan houden.
Liefs vanuit Windhoek, Alice
Namibia here we come!!
Eindelijk is het dan toch gelukt!
Alice is zojuist, geheel in stijl 50 min later dan gepland, echt vertrokken.
Wie had het nog gehoopt na gisteren.
Wij in ieder geval niet,, want vanmorgen heeft Alice om half 10 gebeld met Air Namibia ,en toen was het nog niet bekend of ze zouden vliegen, want op woensdag vliegen ze normaliter nooit. Om half 12 nog eens geprobeert en tot haar grote schrik gingen ze vanavond toch vliegen! Ze heeft nog gauw een ticket voor de ICE weten te bemachtigen en is daarmee om 1 uur vanmiddag richting Frankfurt vertrokken.
Ik kreeg rond half 5 al een smsje waarin stond dat ze ingechecked was. Dan kon het toch niet meer misgaan. Alles is gelukkig, wat later dan de bedoeling was, goed gekomen!!!
Grz Rob
HOERA!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Ik ga vanavond vliegen!!!
Nu snel weer met de ICE naar Frankfurt en om 20.10 u gaat de vlucht.
Auf Wiedersehen!
Wieder zu hause
En ja, ik ben er weer! Wieder zu hause...
Heb weer heel wat meegemaakt en het lijkt wel of ik weer 3 dagen verder ben. Zo word je wel snel oud
Vandaag van Air Namibia gehoord dat ze, zoals het er vanmorgen uit zag, vanavond gingen vliegen. En dat ik dan wel in Frankfurt moest zijn, want als ik er niet was en de vlucht ging wel door, dan verviel m'n ticket. Hoezo onder druk.... De andere optie was het ticket omboeken voor as. maandag, maar dat vind ik echt te laat.... Na rijp beraad (met dank aan A.J) toch besloten naar Frankfurt te gaan, met de gok weer terug te moeten. Dus Rob is teruggekomen van z'n werk (met dank aan B.B.) en samen zijn we in de auto van z'n ouders naar Frankfurt gereden (met dank aan F.J.K.). Ondertussen moest ik elk uur bellen naar Air Namibia (daar verdiend Telfort ook weer lekker aan) en om 15.00 uur wist ik dan de vlucht niet doorging (mit vielen dank am luchtraum Frankfurt.....). Na een heerlijk bakkie cappuchino alles weer op een rijtje gezet. Nog overwogen om in Frankfurt te blijven slapen. Toen ik net in de auto stapte om weer naar huis te rijden, belde Henk uit Hengelo met de mededeling: Wij staan ook weer in Frankfurt
Sollen wir abfahren???
Misschien vandaag toch weg....
Ik ga nu met Rob naar Frankfurt Airport in de hoop dat vanavond het vliegtuig gaat.
Ik weet het nog niet zeker, maar als ie wel gaat moet ik erin zitten, want anders vervalt het ticket.
Kortom, ik heb niet veel andere keus dan nu naar Frankfurt te gaan. De andere optie is omboeken van as maandag.
Oke, ik ga er nu snel vandoor, Rob is nu net terug van z'n werk.
Hopelijk komt de volgende blog uit Namibië!
Liefs,
Alice
Das aschemonster....
Tja, en dan zit je zomaar weer naast je mannetje op de bank....
Ondertussen weer in NL aangekomen. Het laatste nieuws: vluchthaven tot zondagmiddag 14.00 uur gesperrt... Dus het zal nog even duren voordat ik in Windhoek aankom. Volgens Air Namibia hoef ik er niet op te rekenen dat de vlucht morgenavond gaat, vandaar dat ik weer terug ben. Maar eerst even mijn ervaringen van de afgelopen 30 uur. Het lijkt of ik 3 dagen verder ben. Ik heb ondertussen genoeg inspiratie om 3 kantjes reflectieverslag vol te schrijven over: omgaan met tegenslagen, met veranderingen, hoe blijf ik optimistisch en hoop geeft de burger (of reiziger) moed. En zeg nou zelf, het is wel heel bijzonder als je voor de eerste keer gaat vliegen en dan ook gelijk getuige bent van het Aschemonster!
Met de ICE veilig en wel aangekomen in Frankfurt. Daarna met een shuttlebus naar de luchthaven. Ik vond het daar al bijzonder stil, had veel mensen verwacht. Tegen 17.00 uur ging de incheckbalie van Air Namibia open, met slecht nieuws. Wat lastig was, is dat niemand iets meer weet en de tijden telkens uitgesteld worden.... Bij de balie heb ik mijn naam en telefoonnr op laten schrijven op een lijst, zodat duidelijk is dat ik geweest ben en dat ik gebeld word als de eerste vlucht gaat. Maar dat bellen moet ik eerst zien, dan geloven. Ondertussen was ik NL mensen tegengekomen die ook naar Windhoek wilden, een echtpaar met een zoon en een vriend, die op vakantie gingen naar hun dochter die stage loopt als verpleegkundige in Windhoek. Kortom, genoeg raakvlakken zodat zij zich over mijn ontfermd hebben ;-) De bagage in Frankfurt achtergelaten, waarna we op zoek gingen naar een onderkomen om te slapen. Op dat moment hadden we nog de hoop dat we op zaterdag konden vliegen. 30 km buiten Frankfurt hebben we een gasthof gevonden, in Eppstein (ik moest gelijk denken aan de Epsteinparels bij de baby's ;-) Daar heerlijke deutsche schnitzel gegeten (dat is dus veel en groot) en daarna lekker geslapen. Na vanmorgen een heerlijk ontbijt met duits roerei, lekkere broodjes, enz. voel je je al een heel ander mens (en steeds een beetje meer duits ;-) Tussen de middag zijn we weer naar de luchthaven geweest, waar we hoorden dat het vliegtuig zondagmorgen zeker nog niet zou vliegen. Hierdoor hebben we besloten om terug te gaan naar Nederland. In Hengelo ben ik op de trein gezet en om half 8 vanavond was ik in Amersfoort op het station. Gelijk maar even doorgegaan naar de verjaardag van oma en nu net weer thuis.
En hoe nu verder? Zoals het er nu naar uitziet ga ik morgen nog niet vliegen. Op z'n vroegst maandagavond. Ik kan weer met Henk en Hilde uit Hengelo meerijden naar Frankfurt, dus dat is super! Dit natuurlijk alleen als ik lang genoeg van te voren weet dat het vliegtuig gaat, want ik moet natuurlijk ook nog in Hengelo komen. Alles bij elkaar ben ik dus een hele ervaring rijker, morgen een dagje thuis, is het gek om weer bij Rob te zijn terwijl ik al afscheid voor 6 weken genomen had, en hoop ik heeeeeeel snel in Namibië aan te komen!
De smsjes waren erg leuk om telkens te lezen, bedankt iedereen!
Tot zover de update en ik (of Rob) laat t weten als het aschemonster verdwenen is!
17-4-2010
Hallo allemaal,
Even een update:
Alice is gister op Frankfurt aangekomen en daarna ook gestrand.....
Daar heeft ze een Nederlands echtpaar ontmoet die ook naar Namibie wilden gaan.
Samen met hen heeft ze in een Bed en Breakfast, zo'n 30 km van Frankfurt, geslapen.
Rond kwart voor 2 vanmiddag belde ze dat ze met deze mensen weer onderweg is naar Nederland.
Nu maar afwachten hoelang dit allemaal gaat duren en dan maar een nieuwe poging ondernemen.
Trouwens erg fijn om te merken hoe iedereen meeleefd door smsjes en telefoontjes
Hopelijk kan ik de volgende keer goed nieuws schrijven.....
Grz Rob
Vertrek
Hallo allemaal,
Vandaag was het dan zo ver: De reis gaat beginnen.
Na een goede nacht slapen weer uitgerust opgestaan
Gisteravond zijn de ouders van Alice nog langsgeweest en had iedereen wel op een of andere manier afscheid van haar genomen
Vanmorgen hebben we de laatste spullen ingepakt ensamen lekker ontbeten.
Nog wat telefoontjes/smsjes beantwoord over of de reis wel kon starten met zo'n aswolk boven ons land, en besloten om gewoon naar Frankfurt te gaan, ook al wordt er nog niet gevlogen.
Op Frankfurt wordt het afwachten maar er zit het nodige tot vermaak in de tas, dus het zal wel loslopen.
De ICE vertrok wel op tijd dus dat is weer mooi meegenomen
Grz Rob