Ondertussen is er alweer een nieuwe week begonnen.Ik ben ondertussen verhuisd naar mijn nieuwe huisje. Het bevalt prima. Eigen slaapkamer, huiskamer, keuken en kleine badkamer. En dat allemaal voor 80 euro per maand ;-) Ik heb trouwens ook een schoonmaakster nu, voor 20 NAD (2 euro) maakt ze de vloer schoon en de badkamer. En daar doet ze dan dus 2 uur over, dat is zeker African time.... Maar het is wel lekker dat het nu weer schoon is en zelf heb ik er niet zoveel zin in. Ondertussen ben ik 2 dagen in de labourroom geweest (sorry voor de verdere vaktaal, maar ik denk ook niet dat iedereen geinteresseerd is....). De stand van zaken nu: 5 namibian baby's op de wereld geholpen en 1 keizersnede gezien (met een mediane incisie trouwens). Het is wel een hele ervaring hier op de verlosafdeling. Ik weet niet hoe ik alles moet omschrijven, want het is het totaalplaatje. Vrouwen werken hier lastig mee, volgen instructies niet echt op, nurses schreeuwen vaak tegen ze of duwen hard een been opzij. Elke primi krijgt een epi. En terwijl ze bevallen, liggen ze op een po, om al het vocht in op te vangen. Er worden dus geen matjes gebruikt, alleen een soort papier. Als ik bij de bevalling sta, willen ze erg graag dat ik het ook doe op de Namibian way. 1x was ik het er echt niet mee eens om een knip te zetten, je moet een vrouw ook de tijd geven om te persen. Ze had toen alleen een kleine vaginawandruptuur. De nurse zei: you had better cut an episiotomie... Ze zijn hier van de overtuiging dat je beter kan knippen dan kan scheuren. De baby wordt hier ook niet op de buik van de moeder gelegd, maar wordt gelijk weggehaald en gewogen, gemeten en krijgt vitamine K i.m. Pas als alles klaar is (en de moeder soms uitgeslapen is...) wil ze het kind aan de borst. Verder heb ik hier laten zien hoe je een epi intracutaan kan hechten, daar hebben ze hier nog nooit van gehoord. Dat is wel erg leuk om uit te leggen en vooral om het resultaat te laten zien. Zoals jullie op de foto konden zien zijn de baby's hier lichtbruin als ze geboren worden, maar ze zijn na een uur al donkerder. En na een dag helemaal zwart ;-) En die zwarte kroeskrulletjes zijn ook erg leuk. Die zitten er al gelijk aan als ze geboren worden. Afgelopen dinsdag 2 kinderen met een slechte start (dat komt er ook van als je geen cortonen luistert tijdens de uitdrijving en als het een uur duurt voordat de sectio uitgevoerd wordt...) dus kon ook gelijk zuurstof geven. De eerste bevalling: een 1e kind die terwijl ze op het verlosbed gaat liggen, gelijk al geboren wordt. Dat meisje staat dus op de foto. Er zat aan elk handje een extra vinger, die afgebonden werd. Wat ik trouwens wel bijzonder vind hier: als het weeenpatroon wordt opgeschreven, gaat dat zoals dit: 2:10:15 Dit zijn 2 weeen in 10 minuten die 15 seconden duren. Ik weet niet hoe ze hier tellen, maar hier bevallen ze dus prima op ;-) Ik had het na 2 dagen labourroom wel even een beetje gehad, omdat het er soms nogal heftig aan toe gaat. En dan vooral de patientvriendelijkheid, die hier soms totaal ontbreekt. Het is ook erg moeilijk contact krijgen met de barende. Kortom, voor mijn extra ervaring is het prima om op de verlosafdeling te zijn, maar niet voor mijn sociale vaardigheden ;-) Ik waardeer wel extra hoe in NL omgegaan wordt met clienten en hoe de begeleiding daar is. Vandaag ben ik de bush in geweest. Was een hele leuke ervaring! Vanmorgen om 9 u gingen we verzamelen bij de primary health care. Om 10 uur vertrokken we. In de auto een bestuurder, 3 nurses en ik. Dus dat was een volle achterbank. Achterin de auto alle spullen voor vaccinaties, medicijnen, stoelen, enz. We gingen eerst de ene nurse afzetten bij de supermarkt, toen tanken, toen de andere nurse ergens ophalen, weer naar een shop, enz. Dus voordat we uiteindelijk gingen rijden was het 11 uur. Het was in totaal 70 km De eerste 60 km over gewoon asfalt, de laatste 10 km over een zandpad, door water... Ik zou echt de weg niet meer weten, het was een ongelooflijk geslinger en dicht begroeid. En hier was een 4x4 echt niet verkeerd, want soms gleden we gewoon door het zand. Bij het minihuisje zaten de mensen al te wachten. We begonnen eerst met iets zingen en bidden. Daarna werd er wat voorlichting gegeven over malariapreventie. Daarna heb ik kindjes gewogen (in zo'n hangzakje ;-) en vaccinaties gegeven aan kinderen. Was leuk om te doen! Verder komen er ook allerlei mensen met klachten als pijn of verkoudheid en dan wordt er veelvuldig paracetamol en antibiotica gegeven. Alles wordt trouwens erg nauwkeurig vastgelegd, echt op z'n Duits... Ik woog een kindje, was 5,4 kg Kijk ik op de kaart, is het al 10maanden oud. Dus een beetje erg ondergewicht.... Die gaat dus morgen naar het ziekenhuis voor extra onderzoek. Het zou evt. HIV kunnen zijn via de moeder tijdens zwangerschap of bevalling. Morgen ga ik weer een dag met de outreach mee. Maar dan nog wat verder de bush in, dus ben heel benieuwd! Ik geniet er erg van om hier te zijn! Ik ben nu meer gewend aan het weer, het eten, het werken. Voor iedereen die zit te ploeteren op school en druk is met z'n dossier: you can do it!!!!!