In de korte tijd dat ik geen blog heb geschreven is er veel veranderd: Rob is gekomen, stage is afgesloten we rijden nu met een 4x4 door Namibië.

Rob is vorige week woensdag aangekomen. Hij was er pas tegen 19 uur, omdat het busje uit Windhoek heel laat vertrok. Helemaal gaar natuurlijk, maar van een lekker maaltje van z'n eigen vrouwtje knapte hij wel op. In de dagen erna heb ik hem het ziekenhuis en de omgeving laten zien. En hij is zelfs mee geweest met hardlopen 's morgens vroeg. Op donderdagmiddag zijn we bij Taura geweest, daar had ik ook wat foto's van geplaatst. Zij is op haar 9^e jaar geadopteerd door mensen vanuit Windhoek omdat haar moeder te arm was. Daardoor heeft ze de mogelijkheid gehad om te studeren. Ondertussen is ze teruggekeerd naar het noorden om haar moeder te ondersteunen. Verder geeft ze elke middag de kinderen van het dorp Engelse les (dat is beroerd op de basisschool en zonder Engels kan je niet goed verder studeren) en bijbelles. Verder heeft ze een project voor vrouwen, die elkaar aanleren hoe je zelf materialen kan maken en dan verkopen zodat je inkomsten hebt. Taura heeft voor ons traditional food gekookt. Ik moet zeggen dat dit wel de lekkerste soort traditional food is wat ik gegeten had. En ook met je handen, heerlijk is dat. Lekker je vingers aflikken ;-) Rob viel dus gelijk met z'n neus in de boter. En we zijn er ook achter: traditional food is altijd met zand... Verder heeft Taura nog het huis laten zien. Ze koken hier echt nog op een vuurtje. Ook liet ze nog het huis van 2 vrouwen uit de vrouwengroep zien. Ongelooflijk wat een armoede... Het was echt een hele ervaring om hier te zijn!

Vrijdag was mijn laatste dag stage in het ziekenhuis. Het was prima om alles af te sluiten. Genoeg gezien, geleerd en gedaan! Het was 'n ongelooflijke ervaring om hier in het ziekenhuis binnen te kijken. Maar soms is het ook goed als je alles gezien hebt en straks in Nederland aan het werk te gaan. En waar ik dan zin in heb: Een bevalling van een 1^e kind met veel uitleg, begeleiding en ruim een uur persen ;-) Dat laatste heb ik al lang niet meer gedaan want ze persten hier max. 15 minuten. Van de nurses en dokters leuk afscheid genomen en ze waren natuurlijk ook benieuwd naar Rob.

Op zaterdag zijn we samen naar het museum in Olukonda geweest. Daar is de Finse missie gestart, lagen voorwerpen uit het ziekenhuis van vroeger tijden en kwamen we meer te weten over Owamboland (de streek). 's Middags zijn we even afgekoeld in Bennie's Park, waar je heerlijk kan zwemmen. Loslopende springbokjes en pauwen, echt leuk is dat. Aan zulke leuke zwembaden kunnen ze in NL een voorbeeld nemen, en dan graag ook voor die prijs.

Op maandag zijn we samen met de minibus weer naar Windhoek vertrokken. Ik had een telefoonnummer geregeld van een van de drivers, dus ik was die morgen al 3 keer gebeld wanneer we nu kwamen. Uiteindelijk waren we er om 8 uur en dan moet je natuurlijk altijd nog wachten... Maar het was wel heerlijk dat we om 16 uur in Windhoek bij het autoverhuurbedrijf waren, zodat we onze auto op konden halen! Het links rijden in zo'n grote bak was even wennen, maar ondertussen gaat dat prima natuurlijk. De tent op het dak uitklappen gaat prima, het slaapt alleen een beetje krap en 's nachts is het aardig koud. De rit van Rehoboth naar Sesriem was een beetje uit de hand gelopen. We wilden een binnendoorweg nemen, maar die klopte niet, zodat we in de middle of nowhere terecht kwamen... De GPS bracht toen ook niet echt uitkomst (terwijl ‘ie normaal echt ideaal is en we ook onze 1^e cache al gevonden hebben!). Uiteindelijk kwamen we gelukkig op een farm terecht en heeft die jongen ons de weg richting een dorpje op de kaart gewezen. Wij helemaal blij en kwamen we uiteindelijk om 17 uur bij de campsite aan. Dat is hier wel 'n beetje laat, want om 18u is het hier echt helemaal donker en is het wel lekker als je je spulletjes in orde hebt. De campings zijn trouwens prachtig hier met mooie toiletgebouwen en soms ook een zwembadje. Prachtig afgelegen in de natuur. Op donderdagmorgen zaten we al om 5.30 uur in de auto om de zonsopgang in de Sossusvlei te bekijken. De duin op in het zand was een aardige klim maar het uitzicht was prachtig! En ja , dan lig je 's avonds dus ook weer vroeg in bed. Bij een andere camping liep er een springbok los rond, die kwam telkens nieuwsgierig bij je tafel kijken. De campings zijn hier doorgaans klein en het voelt of je heerlijk alleen in de natuur staat. Verder elke avond bbq en een vuurtje! De auto heeft zijn diensten al aardig bewezen, want een 4x4 is hier echt niet altijd overbodig. Wel stoer om lekker door het zand te rijden. Ondertussen zijn we in Swakopmund aangekomen. Dat ligt aan de kust, is erg Duits en koud. Dus truien en lange broek.... Is wel weer eventjes wennen, maar de temperatuur is maar voor 2 dagen zo, dan gaan we weer richting het noorden. De oceaan ziet er wel prachtig uit, met mooie zandduinen. Vandaar dat we nu ook 2 nachten in een normaal guesthouse zitten, moet er niet aan denken om nu in die tent te gaan liggen... Vandaag onderweg een lang stuk door de woestijn gereden, ongelooflijk droog en warm. Wat wel leuk is dat je hier onderweg regelmatig wild tegenkomt. Dus Rob laat zich lekker rijden en kan dan foto's maken. Vooral springbokjes en struisvogels. Jammergenoeg hebben we onze eerste lekke band ook binnen.... Dat terwijl we netjes de bandenspanning afgewisseld hebben op de verschillende wegen, maar helaas. Ben ik blij dat m'n eigen monteurtje er is ;-)

Kortom, het is heerlijk om Namibië te ontdekken en we genieten ervan om samen rond te rijde n!